Barwy lisów

Ponieważ dotychczas brak jednoznacznych wymiernych parametrów, ocenia się, w jakim stopniu podszycie jest kryte przez pokrywę, przy czym krycie to powinno być jak najbardziej równomierne. U lisów polarnych dużą wadą o genetycznym podłożu jest nadmierne rozrzedzenie silnie skróconych włosów pokrywowych, dające okrywie wyglad watowaty. Badacze radzieccy cechę tę, pojawiającą się sporadycznie u lisów polarnych, nazwali samsonowatością. Pomijając topograficzne zróżnicowanie gęstości lisiej okrywy, za dobrą można uznać ją wówczas, gdy po rozdmuchaniu włosów na grżbiecie odsłonięta powierzchnia skóry w kształcie rozetki nie ma więcej niż 2 mm2. Dyskwalifikacji powinny zawsze podlegać osobniki o okrywie rzadką warstwą włosów, które po rozdmuchaniu na grzbiecie odsłaniają skórę na powierzchni większej niż 4 mm2. U lisów pospolitych również wymaga się odpowiednio gęstej okrywy włosowej. Ocenia się ją analogicznie, tzn. rozdmuchując warstwę włosów na grzbiecie. Inna struktura owłosienia u tego gatunku sprawia, ze wymagania są dwukrotnie mniejsze niż u lisów polarnych.

pożyczka na dowód Systemy grzewcze GADŻETY REKLAMOWE Barwy lisów .