Barwy lisów

Mogły być również przyznawane punkty pośrednie za oceniane poziomy cech. Maksymalna liczba punktów za pokrój lisa wynosiła 30. Na podstawie przyznanych punktów kwalifikowano lisy do czterech grup jakościowych: I (wybitna) 29-30 punktów, II (bardzo dobra) 26-28 punktów, III (dobra) 23-25 punktów i IV (dostateczna) 20-22 punkty. Obecnie obowiązują wzorce oceny pokroju zatwierdzone w 1984 r. Wzorce dla lisów polarnych uwzględniają odmiany niebieską, cienistą i białą, a dla pospolitych - srebrzystą, platynową i białoszyjną. W ocenie pokrojowej, według obowiązującej w dalszym ciągu 30--punktowej, skali bierze się także pod uwagę takie cechy, jak: wielkość zwierzęcia, typ barwny, czystość barwy (u lisa pospolitego wycenia się również czystość srebra i czystość barwy włosów pigmentowych), gęstość, długość, jedwabistość i sprężystość włosów oraz wygląd ogólny. Cechami najwyżej punktowanymi u obu gatunków są: gęstość okrywy włosowej oraz długość, sprężystość i jedwabistość włosów. Gdy obie cechy spełniają wymagania wzorcowe, przyznaje się po 6 punktów, gdy występują wady małe - po 4 punkty, jeśli wady są duże - po 2 punkty, gdy zaś cechy te są dyskwalifikujące - O punktów.

środki odchudzające szkolenia aff cheap phone card Barwy lisów .